سفیدی صورت خدا زیر محاسنش پیدا بود.لبهای عنابی و 

دندانهای سفید اناری بود لای رگه های سفید.چشمانش

یک مشت زمرد سبز.خدا زیرزیرکی خندید ومن هم خندیدم

انگشتان استخوانی اش را لمس کردم و فشردم.خدا هم

دستان مرا روی قلبش می گذاشت و می فشرد.سرش را

که روی شانه ام می گذاشت بهشت روی شانه ام جا می ماند.

لحظه ای لبهای ماتیکی مرا بوسید وحباب قلبم ترکید هنگامی که

تمام وجودم خالی و پر از او شد.من خواستم فقط مال من باشد

اما او نمی خواست که فقط مال من باشد وخدا رفت.خدا هم مثل

من تنها بود.تنهای تنها.